Στη χώρα του μύθου, την εποχή της μαγείας,
το πεπρωμένο ενός μεγάλου βασιλείου στηρίζεται στους ώμους ενός νέου.
Το όνομά του...
Μέρλιν.
Έχει δροσερό αεράκι σήμερα.
- Τι; - Το λες κάθε βράδυ αυτό.
Αλήθεια;
Τα τελευταία 30 χρόνια.
Άσε την γκρίνια και έλα στο κρεβάτι.
Τζον.
Μη βγεις έξω. Σε εκλιπαρώ.
Έχω καθήκον. Είμαι ο πρεσβύτερος.
Σε παρακαλώ, Τζον.
Κλείδωσε την πόρτα. Μην ανοίξεις σε κανέναν. Ακούς;
Άλντριφ;
Ναι;
Είναι κανείς εκεί;
- Γκουέν; - Μέρι.
- Μου είπαν ότι θα σε βρω εδώ. - Μέρι.
- Τι ωραία έκπληξη. - Ελπίζω να μη σε διακόπτω από κάτι.
Όχι, καθόλου. Τι σε φέρνει στο Κάμελοτ;
Δε θέλω να σ' αναστατώσω.
Ο Τζον και εγώ έχουμε χρόνια να σε δούμε.
- Αλλά μόνο εσύ μπορείς να βοηθήσεις. - Τι συμβαίνει;
Φοβόμαστε πολύ.
Μέρι.
Η Γκουίνεβιρ μού είπε ότι ζείτε στο Λόνγκστεντ, στο βουνό Φεόρε. Σωστά;
Σωστά, άρχοντα.
Το χωριό μας μολύνθηκε από αρρώστια.
Τρεις γεροί άντρες ως τώρα.
Δεν έχουμε γιατρό, άρχοντα.
Δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει.
Κατάλαβα.
Συγχωρέστε με. Δεν πρέπει να απασχολώ με τέτοια θέματα τον βασιλιά.
Έχεις κάθε δικαίωμα.
Είναι ευθύνη μου να προστατέψω τους ανθρώπους του βασιλείου.
- Θα μας βοηθήσετε; - Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Σε ευχαριστώ.
Η τέταρτη περίπτωση ασθενή με εφίδρωση που βλέπω σήμερα.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ευχαρίστως θα ταξίδευα στο χωριό να ερευνήσω...
Φυσικά. Καταλαβαίνω.
Να προτείνω κάτι, άρχοντα;
Γιατί δε στέλνετε τον Μέρλιν;
Τον Μέρλιν;
Γνωρίζει θεραπείες. Αν η διάγνωση είναι απλή, θα συστήσει θεραπεία σίγουρα.
- Κι αν δεν είναι; - Θα μου πει τα ευρήματα.
Ευρήματα;
Ο Μέρλιν ούτε τα οπίσθιά του δεν μπορεί να βρει.
Είναι ικανός για πιο πολλά, άρχοντα.
Θεωρείς ότι μπορεί να χειριστεί την ευθύνη;
Ναι, άρχοντα.
Πιστεύεις ότι μπορώ, Γάιε;
Το ξέρω.
Δεν είμαι γιατρός. Δεν έχω τις γνώσεις σου.
Δουλεύεις εδώ και χρόνια για μένα.
Θεωρώ πως ξέρεις περισσότερα απ' όσα νομίζεις.
Κάνω ό,τι μου λες. Δεν παίρνω αποφάσεις.
- Θα εναποθέσουν τη ζωή τους στα χέρια μου. - Κάνω το ίδιο κάθε μέρα, Μέρλιν.
Όπως ο Αρθούρος και η Γκουέν κι όλο το Κάμελοτ, κι ας μην το ξέρουν.
Κρατάς σε ισορροπία τη μοίρα αυτού του βασιλείου.
Άλλο αυτό. Δεν απαιτεί γνώσεις μιας ζωής, απλώς...
Εξυπνάδα, θάρρος, συμπόνοια.
Ξέρω ότι...
Πιστεύω σε εσένα.
Μέρλιν.
Προτού φύγεις...
Το χρειάζεσαι.
- Δε θα πάρω την ιατρική τσάντα σου, Γάιε. - Μην ανησυχείς. Έχω αποθέματα.
Σ' ευχαριστώ.
Έτοιμος;
Όσο μπορώ.
Το χωριό είναι στους πρόποδες του βουνού.
Θα φτάσουμε ως το βράδυ.
Τζον.
Χαίρομαι που σε βλέπω. Ήρθαμε το συντομότερο.
Δεν έχουμε λόγια να σε ευχαριστήσουμε.
- Πού είναι ο Γάιος; - Λυπάμαι.
Έπρεπε να μείνει πίσω, μα θα βοηθήσω εγώ όσο μπορώ.
Φοβόμαστε για τη ζωή μας. Θέλουμε έμπειρο γιατρό, όχι ένα αγόρι.
Τον λένε Μέρλιν.
Ορίστηκε ιατρός από τον βασιλιά Αρθούρο.
Πού είναι;
Ζουν, αλλά οριακά. Πόσο καιρό είναι έτσι;
Δύο ή τρεις μέρες.
Τους προσφέραμε φαγητό, ζέστη, αλλά δεν άλλαξε τίποτα.
- Και δε γνωρίζετε τι συνέβη; - Όχι.
Έρχεται ξαφνικά, απροειδοποίητα.
Να διεγείρουμε την κυκλοφορία.
Ένα κατάπλασμα πατσουλί, και λίγη μπελαντόνα για να διεγερθεί η καρδιά.
Θα τους γιατρέψει; Θα τους επαναφέρει;
Ας ξημερώσει πρώτα. Θέλουμε καυτό νερό και κουβέρτες.
- Γκουέιν! - Συγγνώμη. Φυσική ανάγκη.
- Θα σε σκότωνα! - Με καλάμι ψαρέματος;
"Ο σερ Γκουέιν σκοτώθηκε με καλάμι ψαρέματος."
Αυτά λένε οι θρύλοι;
Ίσα που νιώθω σφυγμό.
Πώς είναι;
Οι θεραπείες δεν απέδωσαν.
Εννοείς πεθαίνουν.
Λυπάμαι.
Κάτι συμβαίνει εδώ που δεν καταλαβαίνω.
Υπονοείς μαγεία;
Πιθανόν, ναι.
Το φοβόμουν.
Όταν βρήκα τον Άλντριφ,
ένιωσα μια...
παρουσία, ένα κακό στον αέρα.
Να γυρίσουμε στον Γάιο. Μόνο αυτός μπορεί να το εξηγήσει.
Κατεβείτε και δέστε τ' άλογα.
Χωρίς θόρυβο, κανένας.
- Ληστές; - Έτσι φαίνεται.
Θα τους περικυκλώσουμε. Ίσως φτάσουμε απαρατήρητοι.
Εκεί πέρα.
Εδώ πέρα.
Μάλλον αργήσαμε.
Όχι, είναι...
Σώπα! Ηρέμησε.
Ηρέμησε. Είμαστε ιππότες από το Κάμελοτ.
Είσαι ασφαλής.
Να βοηθήσω.
Με λένε Γκουέν. Εσένα;
Λάμια.
Με λένε Λάμια.
Τι συνέβη, Λάμια;
Επέστρεφα σπίτι, όταν με πήραν οι ληστές.
Αυτοί σου έκαναν έτσι τα χέρια;
- Να σου τα καθαρίσω. - Όχι!
Μπορείς να ιππεύσεις;
Ας φύγουμε από εδώ, πριν επιστρέψουν.
Θα είμαστε ασφαλείς μέχρι το πρωί.
Έλα.
Φύγε από κοντά της, Μέρλιν!
Και μείνε μακριά.
Δεν το εννοούσε, Μέρλιν. Είναι απλώς κουρασμένοι.
Μην ανησυχείς.
Δε θα πάθεις κακό τώρα.
Συγγνώμη.
Θες λίγο νερό;
Λείπουν δύο μέρες.
Έπρεπε να ήταν εδώ.
Θα καθυστέρησαν στο χωριό, άρχοντα.
- Θα ενημέρωναν. - Θα έπεσε η γέφυρα στον ποταμό Μπρέκφα.
Όχι. Το έλεγξα. Πέρασε περίπολος από εκεί χθες.
Να στείλω ανιχνευτές να ψάξουν;
Γάιε, τελείωσες εδώ;
- Ναι, είμαι βέβαιος ότι πέρασε η αρρώστια. - Τότε φεύγουμε για Λόνγκστεντ το πρωί.
Θα ήθελες;
Θα το αφήσω εδώ.
Ακόμα δεν τρώει.
Καθόλου όρεξη.
Η καημένη.
Μαζέψτε. Θα πάμε ανατολικά.
Περίμενε. Ανατολικά;
- Το Κάμελοτ είναι δυτικά. - Η Λάμια ζήτησε να την πάμε πίσω.
- Όχι, πρέπει να πάμε στον Γάιο. - Μπορεί να περιμένει.
Πήγαμε να βοηθήσουμε το Λόνγκστεντ. Διακυβεύεται η ζωή τους.
Μας αμφισβητείς;
Δεν είσαι ιππότης.
Ούτε καν γιατρός. Δεν είσαι παρά ένας υπηρέτης.
Ακούστε. Έχει δίκιο. Πρέπει να...
Μην ανακατεύεσαι, Γκουέν. Δε σε αφορά.
- Συμβαίνει τίποτα; - Άκου.
Κανένα κελάηδημα. Τίποτα.
Άρχοντα!
Βρίσκεις κάτι περίεργο σ' αυτά τα πτώματα;
Ναι, άρχοντα. Δεν υπάρχουν σημάδια.
- Ούτε γρατζουνιά. - Εδώ, άρχοντά μου!
Δουλέμποροι του Νότου μάλλον.
Τι μετέφεραν; Κάποιο ζώο;
Όχι. Τα σημάδια είναι από άνθρωπο.
Όποιοι κι αν ήταν, έκαναν τα πάντα να διαφύγουν.
Θεραπεύεται;
Θα προσπαθήσω, μα θέλω χρόνο και χώρο να εργαστώ.
Έρχεται μαζί μας.
Φτάνουμε σε λίγο στο Λόνγκστεντ.
- Πρόσεχε τι κάνεις. - Κι εσύ πώς μιλάς.
- Μάθε τρόπους. - Δεν μπορώ να μάθω από εσένα, Λίον.
- Θα το δούμε αυτό. - Αρκετά!
Τι σας έπιασε;
Υπέροχα!
- Πάρ' τον. - Θα φέρω τα φάρμακα.
Έλα.
Μιλήστε σε όλους. Κάποιος θα ξέρει.
- Μιλήσατε στον πρεσβύτερο; - Έφυγαν χθες το πρωί.
- Πού πήγαιναν; - Στο Κάμελοτ, άρχοντά μου.
- Κάτι έγινε. - Δεν μπορούμε να τους ψάξουμε σήμερα.
Φεύγουμε την αυγή. Όλοι έτοιμοι.
Είναι έτσι εδώ και τέσσερις ημέρες;
Κάθε μέρα ολοένα πιο αδύναμοι.
Ο Μέρλιν έχει δίκιο. Δεν είναι συνηθισμένη αρρώστια.
Υπάρχει μαγεία εδώ.
Αυτή η βελόνα είναι σαν λόγχη.
Λυπάμαι. Μόνο αυτήν έχω.
- Περίμενε. Έτοιμος. - Ευχαριστώ.
Δεν έχουν φερθεί έτσι, ο Λίον και ο Γκουέιν.
Έτσι είναι κι ο Έλιαν. Δεν τον αναγνωρίζω.
Έχει να κάνει με αυτήν.
- Τη Λάμια; - Είναι σαν αδέρφια.
Μα τσακώνονται σαν εχθροί. Ξεκίνησε όταν τη βρήκαμε.
Μα κοίτα την. Ένα κορίτσι είναι. Πώς τους επηρεάζει έτσι;
Δεν ξέρω.
Καμία τύχη με τον Νότιο;
Έκανα ό,τι μπορούσα. Είναι σε κρίσιμη κατάσταση, μα ζει.
Μπόρεσε να πει τίποτα;
Δουλέμπορος, όπως υποθέσατε. Πήγαιναν νότια μ' ένα κορίτσι.
Είπε τι τους συνέβη;
Υποστηρίζει ότι τους έκαναν μάγια.
Άρχισαν να τσακώνονται. Υποψιάστηκαν το κορίτσι για μάγια.
- Μάλλον είχαν δίκιο. - Γιατί; Τι έγινε;
Δραπέτευσε, και τους σκότωσε όλους.
Πώς γίνεται; Ένα κορίτσι είναι μόνο.
Όχι κορίτσι, άρχοντα.
Μια λάμια.
- Λάμια; - Ένα μαγικό πλάσμα.
Μαχόμενες τους αρχαίους βασιλείς, οι πρωθιέρειες της παλιάς θρησκείας
πήραν αίμα από ένα κορίτσι και το ανέμειξαν με αίμα ερπετού.
Το πλάσμα που δημιούργησαν είχε ισχυρές δυνάμεις.
Έλεγχε το μυαλό ενός ανθρώπου, του αφαιρούσε τη ζωή με μία μόνο αγκαλιά.
Γι' αυτό δεν είχαν σημάδια οι άντρες.
Αλλά η λάμια αποδείχθηκε πιο θανατηφόρα απ' ό,τι περίμεναν.
Μεταμορφώνονταν κατά βούληση σε απαίσια τέρατα.
Συνέχιζαν να σκοτώνουν. Δε σταματούσαν.
Αυτό το κορίτσι, το πλάσμα, είναι εκεί έξω.
Το φοβάμαι, άρχοντα.
Με συγχωρείς.
Δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Δεν είχα ύπνο.
Ούτε εγώ.
Είναι δουλειά μου να μένω ξύπνιος.
Μη φοβάσαι.
Δε θα σε πληγώσω.
Έλιαν;
Υποτίθεται ότι φρουρούσε.
Θα μας ξυπνούσε. Έλιαν!
Έλιαν!
Γκουέν, μείνε με τη Λάμια! Οι υπόλοιποι μαζί μου.
- Διασκορπιστείτε! - Έλιαν!
Μην ανησυχείς. Θα βρουν σύντομα τον αδερφό σου.
Έλιαν!
Έξι άλογα.
Πήγαιναν ανατολικά.
Τα ίχνη είναι από χθες.
Θεέ μου! Έλιαν!
- Τι του συνέβη; - Δεν ξέρω. Έτσι τον βρήκαμε.
Μέρλιν!
Αυτή το έκανε. Το ξέρω.
Πρέπει να τον πάμε στο Κάμελοτ.
Ξέρω την περιοχή.
Υπάρχει ένα κάστρο κοντά.
- Να βρούμε καταφύγιο. Να τον φροντίσεις. - Δείξε μας.
- Τον Γάιο θέλουμε, όχι καταφύγιο. - Ναι.
Ησυχία! Κι οι δυο σας!
Δε σας πέφτει λόγος σε αυτά!
Ακολουθείτε ή μένετε εδώ. Επιλογή σας.
Πάμε.
Μπορούμε να συζητήσουμε, να τους πούμε ότι η Λάμια φταίει.
Μάταιο. Είδες πώς είναι.
- Είναι υπό την επήρεια μαγείας. - Να δράσουμε.
Ο Αρθούρος μπορεί. Λείπουμε καιρό. Ξέρει ότι κάτι συμβαίνει.
Δε θα μας βρει στη μέση του πουθενά.
Πρέπει να τον βοηθήσουμε.
- Τα ίχνη σταματούν εδώ. - Χάνουμε την ώρα μας.
Ίσως έχουν επιστρέψει στο Κάμελοτ.
Όχι. Το Κάμελοτ βρίσκεται δυτικά.
Τα ίχνη οδηγούν ανατολικά.
Σκορπιστείτε. Ψάξτε.
Από εδώ.
Είναι τρελό, Πέρσιβαλ.
Ο Έλιαν θέλει φροντίδα. Δεν ξέρεις τίποτα για αυτήν. Πού σε πάει.
Άκουσες τον σερ Λίον.
Δε μας νοιάζει η άποψή σου.
Άρα κλείσε το στόμα σου ή θα σου το κλείσω εγώ.
Είναι όλοι καλά;
Πού είναι η Λάμια;
Λάμια!
- Τι είναι αυτό το μέρος; - Δεν είναι ασφαλές.
Να βρούμε τη Λάμια. Ίσως κινδυνεύει.
Εμείς κινδυνεύουμε, Λίον! Μας έφερε εδώ να...
- Μας οδήγησε σε παγίδα. - Ψέματα!
- Σας δηλητηρίασε και δεν το βλέπετε. - Αρκετά!
Η Λάμια επιτέθηκε στον Έλιαν.
Είπα, αρκετά!
Παρακαλώ!
Ο αδερφός μου είναι τραυματισμένος. Θέλει ζέστη.
Εδώ πέρα.
Θ' ανάψω φωτιά.
Εμείς θα αναζητήσουμε τη Λάμια.
Θα μείνεις εδώ, και θα κάνεις ό,τι λέει ο Γκουέιν. Κατανοητό;
Αδύνατον. Δεν μπορεί να εξαφανίστηκαν.
Ίσως ακολουθούμε λάθος ίχνη, άρχοντα. Πολλοί περνούν από εδώ.
Αυτοί ήταν. Το ξέρω.
Να γυρίσουμε, να ψάξουμε το πρωί.
- Ίσως είναι αργά τότε. - Είναι ιππότες του Κάμελοτ.
Μπορούν να προσέχουν.
Ίσως.
Ξεχνάς κάτι, θείε. Η Γκουίνεβιρ είναι μαζί.
- Το γνωρίζω, άρχοντα. - Συνεχίζουμε.
Ας πάρει όλη νύχτα.
Θέλουμε ξύλα.
Πάω να φέρω λίγα.
Όχι. Μείνε εδώ.
- Θα τα φέρω εγώ. Δεν πας πουθενά. - Γκουέιν, άκουσέ με. Κινδυνεύεις.
- Μου λες τι να κάνω; - Όχι. Απλώς...
- Τι; - Τίποτα.
Αν δε λάβει φροντίδα σύντομα, θα πεθάνει.
Αυτή ήταν. Είμαι σίγουρος.
Λάμια;
Τίποτα.
Δεν καταλαβαίνω. Γιατί μόνο οι ιππότες έχουν μαγευτεί;
Γιατί εμείς όχι;
- Είσαι γυναίκα. - Και;
Τα θύματα ήταν άντρες.
Γιατί εσύ δεν είσαι υπό την επήρειά της;
Λόγω τύχης.
- Θα υπάρχει λόγος. - Ίσως που δεν είμαι ιππότης.
Ούτε οι τρεις χωρικοί ήταν.
- Ποιος ξέρει; - Έχει να κάνει με σένα.
Σε κοιτάζει λες και εσύ είσαι ο εχθρός.
Ό,τι κι αν γίνει, μη φύγεις.
Γκουέιν.
Άγκραβεϊν.
- Είναι της Γκουίνεβιρ. - Σίγουρα;
Είναι από τον χιτώνα της. Είμαστε κοντά.
Ελάτε.
Λάμια.
Είσαι καλά;
- Σε ψάχναμε παντού. - Νόμιζα ότι δε θα με βρείτε ποτέ.
Ευχαριστώ, Πέρσιβαλ.
Σ' ευχαριστώ.
Όχι!
Όχι.
Όχι!
Εγώ δεν είμαι εύκολη λεία.
Δε φοβάμαι τη μαγεία σου. Μπορούσα να σε είχα σκοτώσει οποτεδήποτε.
Τότε τι περιμένεις;
Μέρλιν.
Φύγε μακριά του!
Αρθούρε!
Συνεχίστε. Μην ανησυχείτε για μένα.
Συγγνώμη.
- Σχεδόν χαίρομαι που σε βλέπω, Μέρλιν. - Παρομοίως.
Σχεδόν.
Πώς είναι;
Έδωσα το ίδιο μίγμα που γιάτρεψε τους χωρικούς.
Είναι τυχεροί που τους βρήκατε τότε.
Ευχαριστώ, Γάιε.
Λοιπόν, Μέρλιν.
Σ' έσωσε γυναίκα. Δε θα νιώθεις καλά.
Καλύτερα απ' το να είχα πεθάνει.
Ποιο; Να σε σώζει γυναίκα ή να πεθάνεις;
Πρέπει να το σκεφτώ.
Μην το κουράσεις. Δε θέλω να τραυματιστείς.
Περάστε.
Με ζήτησες;
Ήθελα να βεβαιωθώ ότι είσαι καλά. Πέρασες πολλά αυτές τις μέρες.
Είμαι καλά.
Τίποτα που δεν περνάει εύκολα.
Νόμιζα ότι ήξερα τα πάντα για σένα.
Την αφοσίωση, τη σοφία σου.
Πότε έγινες ατρόμητη ηρωίδα;
Ίσως δεν το είχες προσέξει πριν.
Ίσως όχι.
Αλήθεια.
Έδειξες σπουδαίο θάρρος.
Όπως θα έκαναν όλοι.
Έκανες περισσότερα. Σαν ιππότης του Κάμελοτ.
Είμαι υπερήφανος.
- Αλήθεια; - Αλήθεια.
Μέρλιν.
Γκουίνεβιρ, θα μου κάνεις την τιμή να με παντρευτείς;
Όλα καλά, θέλω να πιστεύω.
Ότι έχουμε τον Λάνσελοτ.
Ήταν ανεκτίμητη η θυσία σου στη Νήσο των Ευλογημένων.
Λες να βλάψει τον Αρθούρο;
Υποτιτλισμός: Παναγιώτης Χούμπαυλης
ΛΑΜΙΑ